सोमज  हे गाव इगतपुरी तालुका पासून २२ किलोमीटर अंतरावर आहे. सोमज गावाचा इतिहास हा फार जुना आहे. जुन्या काळात त्यावेळी कुंदे परिवाराने या कोकणा (गवळी) लोकांना ह्या गावचे नाव विचारले असता त्या बांधवांनी सांगितले इथे पहिला ठाकर समाज राहत होता. परंतु कुंदे परिवार मावळप्रांती असल्यामुळे समाज या शब्दाचा अपभ्रंश होऊन या गावचे नाव सोमाज  असे पडले. आजही पुण्याकडील किंवा अहमदनगर जिल्ह्यामधील जुने लोक या गावाला मावळी भाषेत सोमाज असेच म्हणतात.

दिवसा मागून दिवस जात होते काही दिवसांनी लक्ष्मण गवळी (कोकणा) जडीबुटी वाला जाणकार होता आणि आदिवासी समाजास हा निसर्ग पूजक असल्यामुळे तो झाडे झुडपे, प्राणीमात्रांना वास्तवास देव मानणारा असल्यामुळे गवळी कुटुंबीय काळोबाची पूजा करायचे व त्यावरच त्यांची श्रद्धा असे.काळोबा म्हणजेच भैरोबा आदिवासींचे कुलदैवत तर अशा त्या काळोबाची ते मनोभावे पूजाअर्चा करत असत.

लक्ष्मण गवळी हा अविवाहित असून त्यांनी संन्यास मार्ग पत्करला होता ते दरवर्षी होळीच्या दिवशी त्या टेकडीवर होम करत असे. कुंदे परिवारातील सर्व लोक श्रद्धेने त्या होमासाठी जात असत आणि तेथील भैरोबाला (काळोबाला) नवस केल्याने लोकांच्या मनोकामना पूर्ण होतात अशी लोकांची श्रद्धा होती.

अशा आनंददायी वातावरणात जगत असताना अचानक गावाला कोणाची तरी दृष्ट लागली आणि गावात महामारी पसरली त्या काळात दवाखाने किंवा कुठल्याही प्रकारची सोय नसल्यामुळे कोकणा (गवळी) समाजाचे बरेच लोक दगावले होते गावावर दुःखाचा डोंगर कोसळला होता. माणूस माणसाजवळ थांबत नव्हता या महामारीत कोकणा (गवळी) समाजाची बरीचशी माणसं दगावली होती अशा परिस्थितीत कोकणा गवळी समाजाची वाचलेली काही माणसं त्यांच्या दिंडोरी गावाकडे परत निघून गेली.

फक्त हरिजन समाजाचे उबाळे परिवार व महादेव कोळी समाजाची कुंदे परिवाराच शिल्लक राहिले आणि कालांतराने समाज शब्दाचे अपभ्रंश होऊन गावाचे नाव सोमज असे झाले.